Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Śmierć: charakterystyka

Ilustracja: Śmierć jako wychudła postać z kosą na ramieniu, przepasana czerwoną chustą, w stylu średniowiecznego tańca śmierci.

Wygląd

Naga postać kobiety, przepasana chustą. Jest chuda i blada, ma żółtą, błyszczącą twarz. Odpadł jej koniec nosa, z oczu płyną krwawe łzy. Głowę ma przewiązaną chustą, nie ma warg i zgrzyta zębami. Przewraca oczami, ma gołą głowę i odsłonięte żebra. W ręku trzyma kosę.

Cechy

  • przerażająca i odrażająca z wyglądu
  • posłuszna Bogu, od którego ma swoją moc
  • nieprzekupna
  • nie oszczędza nikogo, ale najchętniej karze grzeszników
  • drwiąca i wymowna
  • bezradna tylko wobec Chrystusa

Charakterystyka

Śmierć ukazuje się mistrzowi na jego prośbę, bo pozwolił na to Bóg. Mówi o sobie, że jest robotnicą i ma swoje dzieło: kosić ludzi jak trawę. Poczęła się w zakazanym owocu, który zjedli Adam i Ewa. Nie przyjmuje darów, nie dba o bogactwa i zioła lekarzy. Zabija wszystkich, od papieża i cesarza po żebraka, a także zwierzęta. Kocha się w ludzkim grzechu, więc złych karze surowiej niż dobrych. Mówi dosadnie i z drwiną, wyśmiewa przy tym nieuczciwych ludzi różnych stanów. Przyznaje, że jej kosę zwyciężył tylko Chrystus, który zmartwychwstał.

Cytaty

  • „Za po polsku nie rozumiesz?”

    Całość. Śmierć drwi z uczonego, który zna łacinę, a nie rozumie prostej mowy.

  • „Widzisz, iżem ci robotnica”

    Całość. Śmierć nazywa siebie robotnicą: wykonuje pracę zleconą przez Boga.

  • „W ten czas się ja poczęła, Gdy Ewa jabłko ruszyła,”

    Całość. Śmierć wywodzi swój początek z grzechu pierworodnego.

  • „Gdy się jimę z kosą plęsać, Chcę jich tysiąc pokęsać.”

    Całość. Obraz Śmierci w tańcu, z kosą w ręku.

  • „Ja z króla koronę semknę, Za włosy ji pod kosę wemknę;”

    Całość. Nawet król nie jest bezpieczny: Śmierć zdejmuje mu koronę.

  • „Ten jeden mą kosę zwyciężył, Iż trzeciego dnia ożył;”

    Całość. Jedyną granicą władzy Śmierci jest zmartwychwstanie Chrystusa.

  • „W grzechu się ludzkiem kocham,”

    Całość. Śmierć nie chce bogactw. Jej łupem jest grzech.

  • „Nie najdzie ziela na ogrodzie.”

    Całość. Na śmierć nie ma lekarstwa.

  • „Stojić za mało papież I naliszszy żebrak takież,”

    Całość. Wobec Śmierci papież i żebrak są równi.

  • „Bo dobremu mało płaci, Acz umrze, nic nie straci:”

    Całość. Dobry człowiek nie traci nic, bo po śmierci idzie do nieba.