Cztery satyry Krasickiego pokazują wady ludzi z różnych stron. W „Do króla” mówiący zwraca się do Stanisława Augusta i wylicza mu cztery „przywary”: król nie jest królewskim synem, jest Polakiem i szlachcicem, jest młody i rządzi łagodnie. Na koniec wyrzuca mu jeszcze miłość do książek. Przez ironię wychodzi pochwała króla i ośmieszenie jego krytyków. „Świat zepsuty” to skarga na czasy, w których zniknęły cnota i prawda, synowie wstydzą się prostoty ojców, a zysk rządzi małżeństwem i prawem. Satyra kończy się obrazem okrętu w burzy: ocaleje, jeśli załoga będzie zgodna. „Pijaństwo” to rozmowa: szlachcic opowiada przyjacielowi o pijatyce na imieninach żony, o kłótni przy stole i o butelce, którą dostał w głowę. Przyjaciel wygłasza kazanie o trzeźwości, a pijak żegna się słowami, że idzie napić się wódki. W „Żonie modnej” pan Piotr opowiada, jak ożenił się dla posagu z damą wychowaną w mieście. Żona przebudowuje dom na modłę francuską, urządza bale i wydaje majątek, a na końcu oboje wracają do miasta.
Sprawdź, ile pamiętasz: Satyry: sprawdzian z lektury