Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Marcin Borowicz: charakterystyka

Wygląd

Na początku powieści to duży, tęgi i muskularny ośmiolatek z twarzą rozumną i miłą. Ma czarne, połyskliwe oczy pod gęstymi brwiami i włosy krótko przystrzyżone na jeża. Do szkoły jedzie w barankowej czapce i bekieszy z futrzanym kołnierzem.

Cechy

  • wrażliwy i przywiązany do matki
  • zdolny, ale w młodszych klasach leniwy
  • podatny na wpływy szkoły i kolegów
  • ambitny
  • zdolny do odwagi i do zdrady kolegi
  • z czasem świadomy Polak

Charakterystyka

Syn zubożałego szlachcica z Gawronek, który brał udział w powstaniu. Uczy się najpierw w Owczarach, potem w gimnazjum w Klerykowie. Przez kilka lat ulega rusyfikacji: chodzi do rosyjskiego teatru, bywa u inspektora, a w sprawie Waleckiego ratuje klasę kosztem kolegi. Recytacja Zygiera i polskie książki czytane u Gontali budzą w nim polskość. Pomaga Radkowi, a pod koniec nauki przeżywa pierwszą miłość do Anny Stogowskiej.

Cytaty

  • „strzelałem, ale bez prochu...”

    rozdział IX. Marcin broni się przed dyrektorem półprawdą.

  • „Masz, renegacie, masz, szpiegu, masz, szpiegu!”

    rozdział XVI. Marcin wyładowuje na Majewskim złość na całą szkołę.

  • „I moskwicyzmu...”

    rozdział XVIII. Somonowicz chwali internaty jako środek do karności, a Marcin dopowiada, że także do moskwicyzmu.

  • „opierać mu się ze wszech sił moich...”

    rozdział XVIII. Dojrzała deklaracja Marcina w rozmowie z Somonowiczem.