„Syzyfowe prace” Stefana Żeromskiego to powieść o dorastaniu Marcina Borowicza w szkołach zaboru rosyjskiego. Powieść ukazywała się w 1897 roku w krakowskiej „Nowej Reformie”, a rok później wyszła jako książka we Lwowie. Żeromski wydał ją pod pseudonimem Maurycy Zych. Marcin zaczyna naukę w wiejskiej szkole w Owczarach, potem uczy się w gimnazjum w Klerykowie. Szkoła ma zrobić z polskich chłopców posłusznych poddanych cara. Przez kilka lat Marcin ulega tej presji: chodzi do rosyjskiego teatru i bywa u inspektora Zabielskiego. Przełom przynosi lekcja, na której Bernard Zygier recytuje po polsku „Redutę Ordona” Mickiewicza. Od tej chwili Marcin czyta zakazane polskie książki razem z przyjaciółmi, wśród nich z Andrzejem Radkiem, synem fornala. Tytuł odwołuje się do mitu o Syzyfie: wysiłek rusyfikatorów okazuje się daremny.
Marcin Borowicz przechodzi kolejne etapy edukacji podporządkowanej rusyfikacji. Przez pewien czas ulega wpływom szkoły. Równolegle Andrzej Radek walczy z biedą i uprzedzeniami wobec chłopskiego pochodzenia. Recytacja Reduty Ordona przez Zygiera pobudza polską świadomość uczniów i rozpoczyna ich świadomy opór kulturowy.
Kliknij kratkę albo hasło i wpisz odpowiedź. Postęp zapisuje się w tej przeglądarce.
2 poziomo: Ubogi chłopski syn, który z trudem zdobywa wykształcenie.
Poziomo
Pionowo
Podaj e-mail, a plik PDF z krzyżówką pobierze się od razu. Rozwiązanie jest na osobnej stronie.