Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Sajetan: charakterystyka

Wygląd

Stary majster szewski, sam nazywa się starcem nad grobem. W akcie I pracuje przy warsztacie i wali młotem. W akcie III, gdy szewcy rządzą, stoi na środku sceny we wspaniałym kolorowym szlafroku, z ufryzowaną brodą i uczesanymi włosami.

Cechy

  • gadatliwy filozof z warsztatu
  • nienawidzi kapitału i „lokajskiej” władzy
  • rozczarowany rewolucją, którą sam wywołał
  • broni Księżnej przed czeladnikami
  • w akcie III bezradny wobec młodszych

Charakterystyka

Sajetan Tempe to majster szewski i przywódca buntu. W akcie I mówi o gnijącym kapitale i faszystowskich rządach, ale też o tym, że nie wierzy już w żadną rewolucję. Jego syn Józek przystał do Dziarskich Chłopców. W więzieniu to on, olśniony nową ideą, prowadzi szewców do pracy i do przewrotu. Po zwycięstwie odkrywa pustkę: praca bez idei jest dla niego nudna. Czeladnicy uznają go za „pryka starej daty”, uderzają siekierą, a Hiper-Robociarz strzela mu w ucho. Sajetan mówi dalej i zostaje „martwym symbolem” rewolucji.

Cytaty

  • „Nawóz jesteśmy, jako ci dawni królowie i inteligencja w stosunku do totemowego klanu --- nawóz!”

    Akt I. Sajetan już na początku czuje, że szewcy, ludzie pracy, są tylko podłożem dla czegoś, co przyjdzie po nich.

  • „Sowiecka Rosja to tylko bohaterska próbka”

    Akt II. Sajetan zapowiada rewolucję jeszcze bardziej bezkompromisową niż sowiecka.

  • „Jestem wprost olśniony nową ideą od środka!”

    Akt II. Początek rewolucji pracy w więzieniu.

  • „To wielki symbol jest but --- przekory wszelkich złud!”

    Akt II. But, narzędzie i znak klasy szewców, staje się dla Sajetana symbolem.

  • „lepiej było szewcem śmierdzącym być i idejki mieć”

    Akt III. Po zwycięstwie Sajetan tęskni za czasem, gdy miał marzenia.

  • „Ja już bez żadnych pretensji będę żywą mumią”

    Akt III. Sajetan błaga, żeby go zostawić jako nieszkodliwą pamiątkę rewolucji.

  • „Gnizdy jedne, wont!!”

    Akt III. Tak Sajetan wygania chłopów: rewolucja szewców nie ma dla nich miejsca.

  • „jedna jest dobra rzecz na świecie, to indywidualne istnienie w dostatecznych warunkach materialnych”

    Akt III. Ostatnia „prawda” Sajetana: zamiast wielkich idei zostaje wygodne życie jednostki.