Sajetan Tempe to majster szewski i przywódca buntu. W akcie I mówi o gnijącym kapitale i faszystowskich rządach, ale też o tym, że nie wierzy już w żadną rewolucję. Jego syn Józek przystał do Dziarskich Chłopców. W więzieniu to on, olśniony nową ideą, prowadzi szewców do pracy i do przewrotu. Po zwycięstwie odkrywa pustkę: praca bez idei jest dla niego nudna. Czeladnicy uznają go za „pryka starej daty”, uderzają siekierą, a Hiper-Robociarz strzela mu w ucho. Sajetan mówi dalej i zostaje „martwym symbolem” rewolucji.
Robert Scurvy to prokurator, który w akcie I przez telefon zostaje ministrem sprawiedliwości. Kpi z szewców i z ich marzeń o rewolucji, mówi, że wyzwolenie jest tylko przez pracę. Bez procesu każe zamknąć szewców w sali przymusowej bezrobotności. Sam przyznaje, że kłamie i wiesza bez przekonania, żeby jeść wykwintne potrawy. Całe życie kręci się wokół Księżnej, która się nad nim znęca. Po rewolucji siedzi na łańcuchu jak pies. Nie potrafi uszyć buta, który miał mu dać Księżnę, i umiera z pożądania. Hiper-Robociarz przypomina, że jego nazwisko oznacza szkorbut.
Księżna Irina Wsiewołodowna to arystokratka, która uwodzi wszystkich i bawi się ich pożądaniem. Nazwisko panieńskie Tornado Bajbel-Burg sama uważa za rozkosz. Mówi Scurvy’emu, że jego bezsilność podnieca ją do wariactwa. Rozdaje kwiaty, śpiewa śpiewki i mierzy z browninga. Sajetan bije ją w twarz. W więzieniu obiecuje się Scurvy’emu, a w akcie III, gdy siedzi na łańcuchu, dręczy go proszkami. Na koniec staje na piedestale i woła o pokłon przed „suprapanbabojarchatem”. Spada na nią klatka jak dla papugi, a Hiper-Robociarz na rozkaz towarzysza X zakrywa ją czerwoną płachtą.
Straszny Hiper-Robociarz przedstawia się jako Oleander Puzyrkiewicz, którego Scurvy skazał na dożywocie. Siedział czternaście lat w więzieniu i studiował ekonomię. Mówi, że należy do „NICH”, czyli do tych, co rządzą naprawdę. Czeladnikom zostawia władzę tylko reprezentatywną, dekoracyjną, a Sajetana robi martwym symbolem rewolucji. Strzela mu z colta w ucho. Na końcu idzie krok w krok za dwoma dygnitarzami w angielskich garniturach i zakrywa klatkę Księżnej czerwoną płachtą.