W akcie I wchodzi w cylindrze, ze strojem żakietowym, parasolem i żółtymi kwiatami w jasnych rękawiczkach. Potem wraca w czerwonym huzarskim mundurze, w akcie II nosi czerwoną togę. W akcie III siedzi na łańcuchu jak pies i pali papierosy.
Robert Scurvy to prokurator, który w akcie I przez telefon zostaje ministrem sprawiedliwości. Kpi z szewców i z ich marzeń o rewolucji, mówi, że wyzwolenie jest tylko przez pracę. Bez procesu każe zamknąć szewców w sali przymusowej bezrobotności. Sam przyznaje, że kłamie i wiesza bez przekonania, żeby jeść wykwintne potrawy. Całe życie kręci się wokół Księżnej, która się nad nim znęca. Po rewolucji siedzi na łańcuchu jak pies. Nie potrafi uszyć buta, który miał mu dać Księżnę, i umiera z pożądania. Hiper-Robociarz przypomina, że jego nazwisko oznacza szkorbut.
„Nigdy nie można, zawsze trzeba --- tak to jest.”
Akt I. Scurvy wyśmiewa obietnicę Dziarskich Chłopców, że nie będą mordować, „chyba że już nie można”.
„Wyzwolenie jest tylko przez pracę.”
Akt I. Cyniczna rada prokuratora dla zbuntowanych szewców. W akcie II praca naprawdę stanie się bronią.
„ja zazdrościłem tego, że go wieszają, jego, prawdziwego arystokratę!”
Akt I. Prokurator zazdrości skazańcowi, którego sam posłał na szubienicę.
„Ludzkości nie ma --- są tylko robaki w serze, który jest też kupą robaków.”
Akt II. Pogarda Scurvy’ego dla ludzi: w jego oczach nie ma ludzkości, tylko masa.
„Ja kłamię z całą świadomością jako minister, ja wieszam bez przekonania”
Akt II. Scurvy przyznaje, że jego władza nie ma żadnej idei, tylko apetyt.
„Pękła mi aorta!”
Akt III. Ostatnie słowa Scurvy’ego, który umiera z pożądania.