Akcja trwa mniej więcej od kwietnia do lutego następnego roku, w latach czterdziestych XX wieku; narrator podaje rok jako „194.”. Zaczyna się 16 kwietnia, gdy Rieux znajduje martwego szczura. Wkrótce potem bramy zostają zamknięte. Epidemia osiąga szczyt w sierpniu, w październiku próbuje się serum, w Boże Narodzenie choruje Grand. 25 stycznia prefektura ogłasza zahamowanie zarazy, a w lutym bramy się otwierają.