Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Dżuma: bohaterowie i ich charakterystyka

Główni bohaterowie

  • Bernard Rieux

    • sumienny i wytrwały lekarz
    • skromny, nie uważa się za bohatera
    • nie wierzy w Boga, ale walczy ze złem
    • zamknięty w sobie, powściągliwy w uczuciach
    • solidarny z cierpiącymi

    Bernard Rieux to lekarz z Oranu, syn robotnika. Jako pierwszy znajduje martwego szczura i jako jeden z pierwszych mówi o dżumie. Na początku epidemii odprowadza chorą żonę do sanatorium poza miastem i przez całą zarazę jej nie widzi. Leczy chorych od rana do nocy, kieruje szpitalem pomocniczym i odmawia Rambertowi zaświadczenia, bo nie może ręczyć, że ten jest zdrowy. Nie wierzy w Boga i mówi Tarrou, że walczy ze światem takim, jaki jest. Po śmierci synka Othona odpowiada Paneloux, że nigdy nie pokocha świata, w którym dzieci są torturowane. Traci przyjaciela Tarrou, a potem żonę. Pod koniec wyznaje, że to on jest narratorem kroniki.

    Charakterystyka: Bernard Rieux →

  • Jean Tarrou

    • bystry obserwator
    • odważny i ofiarny
    • przeciwnik kary śmierci
    • szuka moralnej postawy bez Boga
    • przyjaciel Rieux

    Jean Tarrou przyjeżdża do Oranu niedługo przed epidemią i mieszka w hotelu. Prowadzi notatki, w których zapisuje drobne, dziwne zdarzenia, na przykład staruszka plującego na koty. Narrator korzysta z tych notatek w kronice. Tarrou wymyśla ochotnicze oddziały sanitarne i sam je organizuje. Na tarasie opowiada Rieux, że jego ojciec był prokuratorem i że po rozprawie, na której ojciec żądał śmierci oskarżonego, odszedł z domu i postanowił walczyć z każdym zabijaniem. Chce wiedzieć, czy można być świętym bez Boga. Umiera na dżumę w domu Rieux, gdy epidemia już słabnie.

    Charakterystyka: Jean Tarrou →

  • Raymond Rambert

    • zakochany i tęskniący
    • uparty i zaradny
    • z początku skupiony na własnym szczęściu
    • zdolny do zmiany postawy
    • solidarny

    Raymond Rambert to dziennikarz z Paryża, który przyjechał do Oranu napisać o warunkach życia Arabów. Zamknięcie miasta odcina go od ukochanej kobiety w Paryżu; mówi o niej żona, choć przyznaje, że nie są małżeństwem. Uważa, że jest w Oranie obcy i że dżuma go nie dotyczy, więc prosi o zaświadczenie, chodzi po urzędach, a w końcu umawia się z przemytnikami. Czekając na ucieczkę, pomaga w oddziałach sanitarnych. Gdy ucieczka jest już możliwa, zostaje, bo uznaje, że wstydziłby się być szczęśliwy sam. Po otwarciu bram wita ukochaną na dworcu.

    Charakterystyka: Raymond Rambert →

  • ojciec Paneloux

    • uczony jezuita
    • żarliwy kaznodzieja
    • z początku surowy wobec ludzi
    • odważny, pracuje przy chorych
    • wierny swojej wierze do końca

    Ojciec Paneloux to uczony jezuita, poważany w mieście. W pierwszym kazaniu mówi, że dżuma jest karą za grzechy i że mieszkańcy na nią zasłużyli. Potem wstępuje do oddziałów sanitarnych. Przy łóżku umierającego synka Othona widzi cierpienie niewinnego dziecka. W drugim kazaniu mówi już nie „wy”, tylko „my” i wzywa do wiary, która przyjmuje wszystko, nawet to, czego nie da się zrozumieć. Gdy choruje, nie chce wezwać lekarza. Umiera z krucyfiksem w rękach, a na jego karcie wpisano „wypadek wątpliwy”.

    Charakterystyka: ojciec Paneloux →

  • Joseph Grand

    • skromny i sumienny
    • nieśmiały, ma kłopot ze słowami
    • wytrwały
    • dobry dla innych
    • wierny dawnej miłości

    Joseph Grand to skromny urzędnik merostwa, od dwudziestu lat na tej samej posadzie, czasem pomaga też w biurze statystycznym. Ratuje Cottarda, który próbował się powiesić. Wieczorami pisze książkę, ale wciąż poprawia jej pierwsze zdanie o amazonce jadącej przez Lasek Buloński. Młodo ożenił się z Jeanne, która w końcu od niego odeszła, i wciąż myśli, żeby do niej napisać. W czasie epidemii zostaje kimś w rodzaju sekretarza formacji sanitarnych. Narrator uważa go za cichego bohatera. W Boże Narodzenie ciężko choruje, każe spalić rękopis, ale wbrew przewidywaniom zdrowieje.

    Charakterystyka: Joseph Grand →

  • Cottard

    • lękliwy i samotny
    • ukrywa przeszłość
    • korzysta z cudzego nieszczęścia
    • towarzyski tylko w czasie zarazy
    • zgorzkniały

    Cottard to rentier, sąsiad Granda. Na początku próbuje się powiesić, bo boi się aresztowania za dawne przewinienie. Gdy wybucha dżuma, nagle czuje się dobrze: policja ma inne sprawy, a wszyscy żyją w strachu tak jak on. Zarabia na przemycie i pomaga Rambertowi dotrzeć do przemytników. Tarrou mówi mu, że bez dżumy zostałby aresztowany. Gdy zaraza słabnie, Cottard boi się, ucieka przed dwoma urzędnikami, a w dniu radości strzela z okna do ludzi na ulicy. Policja go bije i zabiera.

    Charakterystyka: Cottard →

Drugoplanowi

Castel
Stary lekarz, znacznie starszy od Rieux. Był w Chinach i jako pierwszy mówi wprost o dżumie. Przygotowuje na miejscu surowicę. Rola w fabule: twórca serum
pan Othon
Sędzia śledczy, surowy ojciec rodziny. Jego synek umiera na dżumę mimo próby serum. Po kwarantannie chce pracować w obozie jako ochotnik. Umiera na dżumę, gdy zaraza słabnie. Rola w fabule: sędzia, który się zmienia
Filip
Synek sędziego Othona. Na nim Rieux i Castel wypróbowują serum. Dziecko umiera po długiej męce w szpitalu urządzonym w sali szkolnej. Rola w fabule: niewinna ofiara
doktor Richard
Lekarz, sekretarz syndykatu lekarzy w Oranie. Na początku nie chce nazwać choroby dżumą. Cieszy się z wykresu, na którym liczba zgonów przestaje rosnąć, i właśnie wtedy sam umiera na dżumę. Rola w fabule: ostrożny urzędnik medycyny
pani Rieux
Przyjeżdża zająć się domem syna, gdy żona wyjeżdża do sanatorium. Cicha i spokojna, pielęgnuje umierającego Tarrou. Rola w fabule: opiekunka
żona Rieux
Chora od roku, wyjeżdża do sanatorium w górach przed zamknięciem miasta. Umiera tam, a Rieux dowiaduje się o tym z telegramu po śmierci Tarrou. Rola w fabule: rozłąka
stary astmatyk
Pacjent Rieux, który od pięćdziesiątego roku życia nie wstaje z łóżka. Mierzy czas, przesypując groch z garnka do garnka. Na jego tarasie Tarrou zwierza się Rieux. Rola w fabule: obojętny obserwator
staruszek od kotów
Sąsiad z przeciwka opisany w notatkach Tarrou. Wabi koty pod balkon kawałkami papieru i pluje na nie. Gdy koty znikają, jest zbity z tropu. Rola w fabule: rytuał codzienności
Michel
Stary dozorca kamienicy Rieux. Myśli, że szczury to czyjś głupi kawał. Umiera jako jedna z pierwszych ofiar. Rola w fabule: pierwsza ofiara
Gonzales
Piłkarz, środkowy pomocnik. Pomaga Rambertowi w umowie z przemytnikami, a potem pracuje w obozie na stadionie. Rola w fabule: pośrednik
Garcia
Znajomy Cottarda, który kontaktuje Ramberta z przemytnikami. Rola w fabule: pośrednik
Raoul
Człowiek, od którego zależy przygotowanie ucieczki Ramberta. Rola w fabule: przemytnik
Marcel i Louis
Dwaj bracia, wartownicy przy bramie, którzy mają przepuścić Ramberta. Rambert mieszka u nich, czekając na ucieczkę. Rola w fabule: strażnicy bramy
Jeanne
Żona Granda, z którą ożenił się bardzo młodo. Odeszła od niego. Grand pisze do niej list w Boże Narodzenie i po epidemii. Rola w fabule: utracona miłość
prefekt
Urzędnik, który długo zwleka z decyzjami. Daje Rieux depeszę nakazującą zamknąć miasto. Rola w fabule: władza
Mercier
Dyrektor miejskiej służby odszczurzania. Rola w fabule: urzędnik