Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Kordian: charakterystyka

Wygląd

W akcie I to piętnastoletni chłopiec, który leży pod lipą i patrzy w niebo. Laura nazywa go w myślach dziecięciem. W akcie III nosi mundur szkoły podchorążych i stoi na warcie z karabinem z bagnetem. Na spotkaniu spiskowców ukrywa twarz pod maską. Przed carem i wielkim księciem jest blady i chwieje się po skoku przez bagnety.

Cechy

  • wrażliwy i marzycielski
  • samotny i znudzony życiem
  • szuka wielkiej idei, której mógłby oddać życie
  • skłonny do rozpaczy, próbuje popełnić samobójstwo
  • rozczarowany światem po podróży
  • gotowy poświęcić się dla ojczyzny
  • w chwili czynu słaby, pokonany przez strach i wyobraźnię
  • dumny wobec cara i wielkiego księcia

Charakterystyka

Kordian to młody szlachcic, syn matki wdowy, wychowany na wsi pod okiem starego sługi Grzegorza. W wieku piętnastu lat nudzi się, kocha bez wzajemności Laurę i prosi Boga o jedną wielką myśl, dla której mógłby żyć. Odrzucony przez Laurę strzela do siebie, ale przeżywa. Potem podróżuje po Europie i traci złudzenia: w Londynie widzi, że wszystko kosztuje, we Włoszech kochanka odchodzi od niego, gdy traci majątek, a papież potępia walczących Polaków. Na Mont Blanc odnajduje cel, czyli poświęcenie się za ojczyznę. W Warszawie, jako Podchorąży w masce, namawia spiskowców do zabicia cara. Gdy większość jest przeciw, postanawia działać sam, ale w zamku pokonują go Strach i Imaginacja. Car uznaje go za szalonego albo za zamachowca i skazuje na śmierć. Dramat nie mówi, czy Kordian przeżył.

Cytaty

  • „Boże! zdejm z mego serca jaskółczy niepokój”

    Akt I, Scena 1. Kordian prosi Boga o cel życia. Ma piętnaście lat i nie wie, czemu ma służyć.

  • „Jedną myśl wielką roznieć”

    Akt I, Scena 1. Kordian chce jednej wielkiej idei, której mógłby poświęcić życie.

  • „Mogłem być czymś... będę niczem...”

    Akt I, Scena 1. Słowa rozpaczy kończące monolog. Kordian czuje, że marnuje życie.

  • „Jak Kolumb na nieznane wpływam oceany”

    Akt I, Scena 1. Kordian porównuje swoje życie do wyprawy w nieznane.

  • „Talenta są to w ręku szalonych latarnie”

    Akt I, Scena 2. Kordian odpowiada Laurze, że talent prowadzi szaleńca prosto do zguby i lepiej go zgasić.

  • „Na jednego anioła dwóch dusz ziemskich trzeba!”

    Akt I, Scena 2. Kordian tłumaczy Laurze swoje uczucie i słyszy od niej, że go nie rozumie.

  • „Na każdym szczeblu życia rzeczywistość czeka”

    Akt II. Wniosek z lektury „Króla Leara”: marzenie zawsze zderza się z rzeczywistością.

  • „Wiara dziecinna padła na papieskich progach”

    Akt II. Na Mont Blanc Kordian podsumowuje rozczarowanie Kościołem.

  • „Jam jest posąg człowieka na posągu świata”

    Akt II. Kordian na szczycie czuje się wielki i samotny jak posąg.

  • „Polska Winkelriedem narodów!”

    Akt II. Hasło Kordiana: Polska ma poświęcić się za inne narody jak szwajcarski bohater.

  • „Na jedną kartę przyszłość postawiłem całą”

    Akt III, Scena 4. Kordian po przegranym głosowaniu widzi, że stracił wszystko.

  • „Kordian ma wartę w zamku tej nocy”

    Akt III, Scena 4. Kordian zrywa maskę i postanawia działać sam.

  • „Bądź zdrów --- mój wierny --- ojcze”

    Akt III, Scena 8. Kordian żegna Grzegorza jak ojca.