
Tekst nie opisuje jego twarzy. Wiemy tylko, że po pijatyce ledwo chodzi, boli go głowa, a na głowie ma guzy i plastry po ciosie butelką.
Szlachcic z satyry „Pijaństwo”. Opowiada przyjacielowi, jak upił się na imieninach żony. W południe leczył ból głowy wódką, potem pił z kompanami przy obiedzie. Przy kolejnych butelkach goście ratowali ojczyznę słowami, aż wybuchła bójka i dostał butelką w łeb. Przeklina pijaństwo, ale po kazaniu przyjaciela żegna się słowami, że idzie napić się wódki.
„Upiłem się onegdaj dla imienin żony”
tom III, Całość. Okazja do pijatyki.
„Omne trinum perfectum”
tom III, Całość. Łacińskie usprawiedliwienie trzeciego kieliszka.
„Ale to wiem i czuję, żem wziął w łeb butelką.”
tom III, Całość. Koniec bójki przy stole.
„Napiję się wódki”
tom III, Całość. Puenta: kazanie nic nie zmienia.