Długi i chudy, nosi za duże ubrania. Brakuje mu zębów w górnej szczęce, chodzi krokiem seminarzysty.
Joseph Grand to skromny urzędnik merostwa, od dwudziestu lat na tej samej posadzie, czasem pomaga też w biurze statystycznym. Ratuje Cottarda, który próbował się powiesić. Wieczorami pisze książkę, ale wciąż poprawia jej pierwsze zdanie o amazonce jadącej przez Lasek Buloński. Młodo ożenił się z Jeanne, która w końcu od niego odeszła, i wciąż myśli, żeby do niej napisać. W czasie epidemii zostaje kimś w rodzaju sekretarza formacji sanitarnych. Narrator uważa go za cichego bohatera. W Boże Narodzenie ciężko choruje, każe spalić rękopis, ale wbrew przewidywaniom zdrowieje.